Fluffy Rabbit Says

ย่างเข้าเดือนพฤษจิกายนทีไร ผมจะเริ่มมีความสุขหัวใจพองโต
และโดยไม่ต้องอาศัยปฏิทินก็จะรู้สึกได้ครับ (ไม่ได้แปลว่าถึงฤดูจำศีลของผมนะ อ๊บๆ!!!)
ทุกวันนี้ตื่นแต่เช้าราวๆ 7.00 - 8.30 Am แทบทุกวัน
น่าอัศจรรย์ว่าผมไม่ต้องพึ่งนาฬิกาปลุกเลย
ผมชอบบรรยากาศตอนเช้าๆตอนที่แดดกำลังอุ่นๆ
ลมพัดเย็นสบายแต่ก็ไม่เย็นจนง่วงนอน มันมีความสุขดี

จำได้ว่าเคยดูหนังเรื่อง Forest Gump ผมชอบบรรยากาศแบบนั้น
บรรยากาศของครอบครัวบ้านๆ 8 โมงเช้ากินอาหารเช้ากับกาแฟเบาๆ
นั่งคุยกัน นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ นั่งฟังวิทยุ นั่งดูข่าวรอบเช้า

ย้อนกลับไปหลายปีที่แล้ว เวลานี้ของตอนผมอยู่มัธยมปลาย
ผมมักใช้เวลากับการเล่นกีต้าร์ในสนามนอกบ้าน หรือไม่ก็สวนหย่อมที่โรงเรียน

สารภาพก็ได้....ว่าแอบสมมุติตัวเองว่าเป็น Eric Clapton เวลาเล่นกีต้าร์

เพราะไอ้ความที่สมมุติบ่อยๆนี่ล่ะ เลยหันมาศึกษาประวัติของ Eric ตามที่ต่างๆ
ยิ่งศึกษามากก็พบว่าชีวิตของ Eric เศร้ามากขึ้นทุกทีๆ จนอย่างกับหนัง Drama
มีคนหลายคนบนโลกนี้ที่ต้องแบกรับความทุกข์แล้วซ่อนมันไว้
เช่นที่ Eric ต้องรับไว้เมื่อสูญเสียลูกชาย
และกลั่นออกมาในเพลง Tears in Heaven

ชายผู้ร้องไห้เบื้องหลังหน้ากากนัักดนตรีผู้บรรเลงเพลงประโลมโลก
บางทีเขาใช้โคเคนเหมือนเป็นตกทาสของมัน ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกและไร้อารมย์
จนถึงบัดนี้ผมคิดว่า เสียงหัวเราะของ Eric ที่ดังก้องนั้น
ล้วนเจือด้วยความอ้างว้างและสูญเสีย

ในเดือนพฤษจิกายน บางทีการที่ฝนตก มันก็ให้ความรู้สึกสุขปนเศร้าได้เหมือนกัน
คือมีความสุขที่ได้หวนนึงถึงเรื่องเก่าเศร้าๆ และตลกร้ายขำขื่น
เช่นเกียวกับ Gun n Roses ที่บรรจุความ"ปลง"กับการจากลา
ของคู่รักที่ทั้งสุขที่ได้ไปพ้นๆหน้ากันซะที และความทุกข์ของผู้ที่ถูกบอกลา
ในเพลง November Rain ชุด Use Your Illusion 1  (1992)

บางทีผมเห็นด้วยกับความรักเหมือนกับที่ Gun n Roses บอกไว้ในท่อนที่ร้องว่า

 "But Lovers Always Come and Lovers Always Go
An No One's Really Sure Who's Lettin' Go Today
Walking Away...."

เพราะอดีตผมเองก็กลัวที่จะรัก กลัวจะต้องสูญเสียไปซักวัน
จนถึงบัดนี้อายุมากขึ้น ความคิดมากขึ้น ก็ยังกลัวอยู่
แต่ด้วยความ"ปลง"  จึงพอจะสามารถควบคุมระดับความผิดหวัง
จากช้อนโต๊ะเหลือเพียงช้อนชาได้ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากมาย

*****

ละอองฝนบอกลาของหน้าหนาว
และเสียงฝีเท้าของเดือนธันวาคม...

*****
วันนี้ Meeting ของกลุ่ม Fucking Emo คุณฟิล์มบินมาจาก สิงคโปร์
วันนี้คือวันที่ Grief (One Man Project ของผม) ทำ Track ที่ 2 เสร็จ
วันนี้เครื่องทำกาแฟที่ทำงานเีสีย
วันนี้ค้นพบว่าในลิ้นชักมีไทม์แมชชีนซ่อนอยู่ (งานเก่าๆ ดองไว้)
วันนี้คงจะเจอ...